Pedja Milošević

Slikar rafiniranih akvarela i nežnih, romantičnih uljanih slika

Posmatrajuci njegove akvarele, uocava se velika preciznost u izradi; kod njega nema slobodnog, za akvarel karakteristicnog, razlivanja i medjusobnog pretapanja  boja. Svaki detalj je veoma precizno predstavljen u svom prirodnom izgledu, a ipak slika nije puka imaitacija fotografije, ima svoju svezinu i lepotu.

Motivi Beograda, ali i drugih gradova okupiraju slikarevu paznju i on iz njih izvlaci najinteresantnije detalje…  stare znamenite zgrade, kupole crkava, stepenista, stare kapije, pasaze, pristaniste itd.

Posebno su mu plemeniti pejsazi koje je radio u Hilandaru, odisu dostojanstvenoscu i sakralnim mirom. Svaki njegov akvarel karakterise jedan ton, jedna gama u slikanju. Nema previse bogatog koloristickog islikavanja,  oni su, okerasto smedji, plavicasti, diskretno zelene game…  Jednom recju njegove slike teze po koloritu monohromatizmu.

Pored motiva arhtekture  Pedja Milosevic slika i ljudsku figuru u akvarelu. I interesantno, koliko god je faktografski tacan u slikanju arhitekture, kada radi portrete i figuru, to su onda slike pune simbolike i alegorije…  Likovi iz njegove maste, likovi  iz knjizevnosti, portreti poznatih slikara itd. U svojim rukama imaju tajanstvene kovcezice, renesansne muzicke instrumente, nazdravljaju nam uz casu vina, nalazeci se u prostorima koji su iz neke druge dimenzije.

Uljano slikarstvo je takodje vazan deo slikarevog rada. Tu je on u potpunosti i neopozivo romanticar. Vidi se jak uticaj renesansnog i baroknog slikarstva na njegovu umetnost. Milosevic vesto kombinuje svoje likove, uglavnom zenske, sa atmosferom i ambijentom tih vremena. Ljubav i ocaranost Vermerom, Leonardom i drugim slikarima tog doba opredeljuje njegov izbor motiva. Usamljene dame sa lautom ( lutnja, lira)  ili ispred čembala ( preteca klavira) u prostoru koji nas neodoljivo svojim draperijama, svetloscu i  uopste svojom tajanstvenoscu asociraju na neprevazidjenog Vermera, su slikarev osnovni motiv. Uz ove zenske figure se cesto nalaze i Amori sa krilima, ptice glasnici ljubavi, ili zamisljeni likovi njihovih dragana. Sve je opet, kao i u akvarelu, koloristicki umireno, u jednom tonu, najcesce toploj crveno-smedjoj nijansi. A taj kolorit, kao ni jedan drugi, doprinosi utisku i atmosferi   starih majstora.

Posmatrano pojedinacno ili zajedno, akvarel i uljano slikarstvo Pedje Milosevica je svako na svoj nacin prijatan dozivljaj za oko posmatraca. Njegova prica nas lako ponese u neko daleko vreme i doba romantizma i spokojstva, onoga sto svakome od nas intimno nedostaje.

Autor Ema Radovanovic, pisano za sajthttp://www.fineartescape.com/